De mate van jouw geluk wordt bepaald door de intensiteit en vrijheid waarmee jij geestelijk, door een lichaam heen bent. Het is de intensiteit en vrijheid die in jouw verstandelijke geest bekend is. Maar hoe weet je wat je mist aan vrijheid, intensiteit als je niet de mogelijkheid hebt gehad om geestelijk te zien of op welke andere manier dan ook te weten, dat iets intenser dan wel vrijer kan zijn? Wat als jou dat weten niet gegeven is? In dat geval mis je niets, denk je gelukkig te zijn terwijl je eigenlijk nog steeds in beperktheid bent. Daar is op zich natuurlijk niets mis mee want als je, met dat wat het lichaam aanstuurt; jouw

verstand, niet bekend bent met iets dat intenser en vrijer is, mis je ook niets. Het nadeel ervan is wel dat jouw lichaam - dat wat mogelijk maakt dat jij (de geest) überhaupt bewust kan zijn - door die beperking weerstand ondervind, slijt en zo uiteindelijk letterlijk afsterft. Zo lang jij niet weet wat je mist, hoef jij niets te vinden. Bovendien zou je niet eens weten waar je naar zou moeten zoeken. Als je niet iets kent dat intenser en vrijer is, dan kan je ook geen contact maken met dat intensere en vrijere en heb je dus informatiebron waaruit je bewust kan worden. Maar zelfs als een ander wel in contact staat met deze informatiebron, zal die informatie die jouw (bewust) zijn kan intensiveren en verruimen, zodanig aangereikt moeten worden dat het toegankelijk is voor jou. Dat wil zeggen dat de informatie afgestemd moet zijn op dat waar jij wel voor open kan staan. Jij staat alleen open voor dat waarvan jij op de één of andere manier ziet dat jij het nodig hebt. Het moeilijke hiervan is echter weer dat jij alleen ziet wat jij nodig hebt als je de jouw geestelijk bekende intensiteit en vrijheid verliest. Dat betekent dat er eerst een situatie gecreëerd moest worden waarin men intenser en vrijer kon zijn, gevolgd door het verloren gaan daarvan. Men gaat immers niet bewust worden van iets waarvan men niet ziet waar het voor dient omdat bewust worden lichamelijke weerstand met zich meebrengt.

Het op grote schaal creëren van een intensere en vrijere staat van zijn voor de mensheid, is wat heeft plaatsgevonden door het toenemen van de welvaart dankzij de ontwikkeling van economie en technologie. De mensen in de ontwikkelde landen zullen er nu zeer snel achterkomen dat deze gecreëerde intense en vrijere staat van zijn, ook wel de materiële luxe te noemen, niets meer is dan een bubbel. Het lijkt te zijn wat we altijd wilde, maar steeds meer mensen zijn erachter gekomen dat de rijkdom in je eigen lichaam zit. Het is niet slecht of goed te noemen wat is gebeurt in de wereld, het is enkel de logische weg die de evolutie loopt. Men komt erachter dat men nog gelukkiger kan zijn en zal dit geluk gaan vinden wanneer men elke uiterlijke waardering van wat men denkt dat hem gelukkig maakt verliest dan wel loslaat uit eigen inzicht. Feit blijft dat men het bewustwordingsproces van hoe men werkelijk is dan wel kan zijn, nog moet lopen.

Bewustwording was tot nog toe altijd een onderwerp dat behoorde tot het vaak zo benoemde zweverige spiritualiteit. Er zijn velen boeken over te vinden, maar een boek dat op een begrijpbare manier uitlegt wat bewustwording nu werkelijk is, waar het begint en eindigt en waarom, is niet te vinden. Wat je wel kan vinden zijn boeken waarin jij je kan herkennen, maar in hoeverre brengt jou dat geluk, verlichting of zelfs een onsterfelijk lichaam? U leest het goed; een onsterfelijk lichaam! Ik weet dat de herkenning in de boeken over het huidige bewustzijn een relatieve herkenning is. Het zijn problemen waar we allemaal mee te maken hebben, maar het zijn niet de problemen die de dualiteit oplossen. Daarmee brengen dergelijke boeken, hoe mooi de titel ook mag lijken, niet een oplossing op beperkingen, al is bijna niemand zich daar van bewust.

Ik zeg dit met zekerheid omdat ik weet wat mogelijk is. Ik heb het door de omstandigheden waarin ik opgroeide kunnen zien. Ik weet hoe intens en vrij een leven op aarde kan zijn en ik kan je vertellen dat al die boeken mij niet hebben gebracht wat ik nodig had; was het maar waar! Alles wat ik tot nog toe heb meegemaakt was verre van die intensiteit en vrijheid. Daarom moest ik zelf op zoek. Op zoek naar wat ik weet. Een vroegere vriend van me noemde het daarom ook een vindtocht in plaats van een zoektocht. Deze vindtocht duurde lang, heel lang en het bestond uit het keer op keer opzoeken van tegenstrijdigheden, iets dat ieder ander mens doorgaans uit de weg gaat. Ik had geen keus, hoe anders kan je daadwerkelijk bewust worden van wat je weet, dan door te begrijpen waarom men zo beperkt handelt, hoe men beperkt handelt en wat men precies doet. Hoe anders kan je de tegenstrijdigheden oplossen die jou in je leven beperken door je in die tegenstrijdigheden te verdiepen?