Als zogenaamd nieuwetijdskind ben ik lange tijd met mijn verstandelijke geest één gebleven met de allesomvattende geest ofwel het allesomvattende bewustzijn. Deze verbinding kon tot stand blijven dankzij de krachtige zijnskracht van mijn moeder die elke voorwaarden van mijn er lichamelijk kunnen zijn, voor mij droeg. Hierdoor leerde ik vanuit mijn lichaam de immense intensiteit kennen van er zijn in het allesomvattende bewustzijn. Door het ontbreken van elk waardeonderscheid in mijn verstandelijke geest was ik hypersensitief en werd bestempeld tot ADHD kind.

Het bleef echter niet bij enkel het kennen van die immense intensiteit. Dankzij de krachtige wordingskracht van voornamelijk mijn vader keek ik aan de andere kant, ook nog eens in en of door het allesomvattende netwerk van met elkaar in verbinding staande energie. Door het met elkaar in verbinding staan van energie zag ik de mogelijkheden die met die energie vanuit het lichaam allemaal gevormd konden worden. Ik zag mezelf en anderen zoals ze (kunnen) zijn wanneer ze in verbinding staan met al die energie. Met andere woorden zag ik de velen mogelijkheden dat een leven op aarde te bieden mij, maar feitelijk iedereen te bieden heeft. Omdat ik enkel bekend was met dit allesomvattende bewustzijn, elke beperking ontbrak, dacht ik dit allesomvattende bewustzijn te zijn.

Zo leerde ik de eerste vijftien jaar van mijn leven niet alleen de enorme intensiteit kennen van het er lichamelijk zijn door het allesomvattende bewustzijn, ik leerde ook de oneindige mogelijkheden die ik daar kon zijn kennen. Vanaf mijn vijftiende bleek dit alles echter nog gerealiseerd te moeten worden. In feiten kon ik dit alles alleen zijn met behulp van een lichaam. Dat lichaam en de daaraan gebonden geest moesten echter nog één zien te kunnen blijven met het allesomvattende bewustzijn.

Wat moest ik nu? Hoe kon ik ooit gelukkig zijn terwijl ik al wist hoeveel intenser en vrijer ik kon zijn? Een enorme vindtocht begon naar dat wat ik al wist, maar nog niet was. Omdat ik het allesomvattende bewustzijn kende als mezelf, wist ik wat ik moest doen om daarheen terug te gaan. Ik moest echter steeds weer de beperking in om te begrijpen waarom die lichamelijke beperking van het lichaam er is. Zo begon ik heen en weer te reizen tussen het allesomvattende bewustzijn en het beperkte lichamelijke bewustzijn van de mensheid.

Het heeft me ruim tien jaar gekost om vanuit het allesomvattende bewustzijn het wat, waarom en hoe van het hele leven te begrijpen en nog eens een jaar om dit 'geestelijke begrip' om te zetten in een beschrijving die te begrijpen is vanuit het oorzaak en gevolg waarop de mens gewend is iets te begrijpen.